Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011

3 καλλιέργειες με κέρδη έως 2.000 € ανά στρέμμα


Τσάι του βουνού, χαμομήλι και μελισσόχορτο εμφανίζουν μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης

Η απόδοση της καλλιέργειας του μελισσόχορτου μπορεί να φτάσει τα 1.200 κιλά νωπό βάρος ή 400 κιλά ξηρά φύλλα ανά στρέμμα. Η παραγωγική ζωή της φυτείας είναι 5-6 χρόνια
Τρία βότανα που φημίζονται για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, μοιάζουν να αποτελούν μια πρώτης τάξεως εναλλακτική πρόταση για νέα πηγή εισοδήματος. Το τσάι του βουνού, το χαμομήλι και το μελισσόχορτο, μπορεί να είναι ευρέως γνωστά σε όλους μας ως εξαιρετικά ροφήματα με ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες, ωστόσο η καλλιέργειά τους εμφανίζει μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης με κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητες αποδόσεις που φθάνουν να ξεπερνούν τα 2.000 ευρώ ανά στρέμμα. Τα τελευταία χρόνια σε όλες τις διεθνείς αγορές η ζήτηση για προϊόντα φυσικής προέλευσης είναι αυξανόμενη.

Η Ελλάδα έχει εξαιρετικά πλούσια χλωρίδα σε ποικιλότητα και είδη αρωματικών φαρμακευτικών φυτών και ευνοϊκές κλιματολογικές και εδαφολογικές συνθήκες για την καλλιέργεια των περισσότερο γνωστών και εμπορικών ειδών.
Ο νεοεισερχόμενος παραγωγός προτείνεται να αρχίσει με περισσότερα του ενός είδη, τόσο ετήσια αλλά και πολυετή φυτικά υλικά. Τα ετήσια δίνουν την εμπειρία μέσω του πλήρους κύκλου της καλλιέργειας κατά το πρώτο έτος, από το πολλαπλασιαστικό υλικό έως τη συγκομιδή, καθ' ον χρόνο τα πολυετή αναπτύσσονται, για να δώσουν το μέγιστο και βέλτιστο της παραγωγής τους, συνήθως μετά τον δεύτερο χρόνο.
Εκτάσεις τεσσάρων-πέντε συνολικά στρεμμάτων είναι συνήθως πάρα πολύ μικρές για πραγματικά έσοδα, διαθέτοντας χύδην ξηρά αρωματικά φαρμακευτικά φυτά. Για να είναι κερδοφόρες οι πωλήσεις αυτών των υλικών, θα πρέπει να επεκταθεί η παραγωγή τους.
ΜΕΛΙΣΣΟΧΟΡΤΟ
Η σπορά της καλλιέργειας του χαμομηλιού γίνεται από αρχές Οκτωβρίου έως τέλη Φεβρουαρίου
4 έως 6 ευρώ το κιλό η τιμή πώλησης
Με τη μέση απόδοση ανά στρέμμα να ανέρχεται σε 400 κιλά ξηρής δρόγης(ξηρά φύλλα) και την τιμή πώλησης στην Ελλάδα να διαμορφώνεται από 4 έως 6 ευρώ το κιλό, η καλλιέργεια του μελισσόχορτου υπόσχεται σημαντικά κέρδη. Το μελισσόχορτο είναι πολυετής πόα, αυτοφυής, είναι γνωστό ως κιτροβάλσαμο με άρωμα λεμονιού και χρησιμοποιείται για τη φαρμακευτική του αξία.
Το μελισσόχορτο, για να ευδοκιμήσει, απαιτεί εδάφη με τιμές pH 6-7, πλούσια, ποτιστικά, καλά στραγγιζόμενα, σε ημιορεινές και δροσερές πεδινές περιοχές. Με τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, το υπέργειο τμήμα καταστρέφεται, ενώ το πλούσιο, αβαθές ριζικό σύστημα επιζεί και βγάζει νέους βλαστούς την επόμενη άνοιξη. Είναι καλλιέργεια ιδιαίτερα απαιτητική σε θρεπτικά συστατικά και οργανική ουσία. Η αναγκαιότητα σε λίπανση προσδιορίζεται με εδαφολογική ανάλυση. Συνήθως απαιτείται προσθήκη αζώτου, φωσφόρου και καλίου. Αν το μελισσόχορτο καταπονηθεί από έλλειψη νερού, παίρνει σκούρο πράσινο χρώμα, μειώνεται η παραγωγή και υποβαθμίζεται η ποιότητα του προϊόντος, έτσι γίνεται πότισμα ανά 10-15 ημέρες.
Συγκομίζεται ολόκληρο το υπέργειο τμήμα με χορτοκοπτικό μηχάνημα, συλλέγεται και μεταφέρεται για ξήρανση (σε θερμοκρασίες μικρότερες 40οC), ή απευθείας απόσταξη. Τον πρώτο χρόνο της καλλιέργειας γίνεται μία συγκομιδή προς το τέλος του καλοκαιριού όταν ξεκινά η άνθιση. Από το δεύτερο έτος μπορούν να γίνουν δύο συγκομιδές, η πρώτη αρχές Ιουλίου και η δεύτερη τον Σεπτέμβριο. Η απόδοση μπορεί να φτάσει τα 1.200 κιλά νωπό βάρος ή 400 κιλά ξηρά φύλλα. Η παραγωγική ζωή της φυτείας είναι 5-6 χρόνια. Τα νωπά ή ξηρά φύλλα χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική, για την παρασκευή ποτών. Είναι σημαντικό μελισσοτροφικό φυτό.
Η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο του νωπού φυτικού υλικού κυμαίνεται από 0,01-0,13% το οποίο εξάγεται με απόσταξη. Το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία για να αποδώσει το άρωμα του λεμονιού. Πρόσφατα χρησιμοποιείται στη φαρμακολογία ως αντιβακτηριακό, αντισπασμωδικό και αντιοξειδωτικό.
Χαμομήλι: Τα μυστικά για αποδοτική σοδειά
Το βιολογικό αποξηραμένο χαμομήλι πωλείται στην εγχώρια αγορά έως 8 ευρώ το κιλό, ενώ στις αγορές του εξωτερικού οι τιμές πώλησης διπλασιάζονται όταν βέβαια πληρούνται τα ποιοτικά κριτήρια.
Το χαμομήλι είναι ετήσια πόα προερχόμενη από την Ευρώπη και ευδοκιμεί καλύτερα σε πεδινές περιοχές με εύκρατο κλίμα σε σχέση με τις ορεινές. Παρουσιάζει αντοχή σε χαμηλές θερμοκρασίες. Δεν αναπτύσσεται ικανοποιητικά σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Το χαμομήλι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στους ανέμους κυρίως την περίοδο της άνθισής του, γι' αυτό θεωρείται απαραίτητη η τοποθέτηση ανεμοφράκτη ώστε να μειωθεί η ένταση του ανέμου.
Τα καλύτερα εδάφη είναι τα αμμοαργιλώδη με αρκετή οργανική ουσία. Στα αμμώδη η ανάπτυξή του περιορίζεται ενώ ακατάλληλα είναι τα βαριά εδάφη με πολλή υγρασία. Το χαμομήλι μπορεί να καλλιεργηθεί και σε ισχυρά όξινα εδάφη.
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο που σπέρνεται στο χωράφι στα πεταχτά ή με σπαρτικές μηχανές σιταριού ή με άλλο είδος μηχανής με κατάλληλη ρύθμιση ώστε οι γραμμές να απέχουν 40-50 cm.
Η σπορά του βοτάνου αυτού γίνεται από αρχές Οκτωβρίου έως τέλη Φεβρουαρίου. Για να έχουμε ομοιόμορφη σπορά ο σπόρος ανακατεύεται με στεγνή ποταμίσια άμμο.
Πριν την εγκατάσταση των φυτών στο χωράφι απαιτούνται 1-2 οργώματα έως ότου το χωράφι να είναι καλά ψιλοχωματισμένο.
Το χαμομήλι είναι φυτό ξηρικό αλλά η κανονική εδαφική υγρασία ευνοεί την ανάπτυξή του.
Οι ανάγκες σε λίπανση πρέπει να προσδιοριστούν μετά από εδαφολογική ανάλυση. Αν απαιτείται λίπανση, τότε το λίπασμα πρέπει να ρίχνεται σε μικρές ποσότητες ώστε να αποφευχθεί η μεγάλη ανάπτυξη των φυτών που οδηγεί σε υποβάθμιση στην ποιότητα του προϊόντος. Συνήθως χρησιμοποιείται φωσφορική αμμωνία και θειικό κάλιο. Αν η ποσότητα του αζώτου είναι υψηλή, τότε δημιουργείται μεγάλος αριθμός φύλλων ιδιαίτερα ανεπτυγμένων με συνέπεια να εμποδίζεται η συλλογή αλλά και να προκαλείται πτώση του φυτού.
Η συλλογή γίνεται με εργαλεία ή μηχανές ειδικές, τον Μάιο. Αν τα άνθη δεν είναι καλά ανοιγμένα και συλλεχθούν, τότε καταστρέφεται η ποιότητα γιατί κατά την αποξήρανση παίρνουν σκούρο χρώμα. Η συλλογή του χαμομηλιού πρέπει να γίνεται αργά το πρωί, ώστε τα φυτά να είναι απαλλαγμένα από τη δροσιά. Απαγορεύεται η συλλογή των φυτών μετά από βροχή. Το χαμομήλι δίνει κατά μέσο όρο παραγωγή 300-400 κιλά χλωρά φύλλα ανά στρέμμα και φτάνει έως και 100 κιλά ξηρά φύλλα ανά στρέμμα.
Η απόδοση του αιθέριου ελαίου κυμαίνεται συνήθως από 0,2-1,9%. Περίπου 120 συστατικά έχουν αναγνωριστεί στο χαμομήλι σαν δευτερογενείς μεταβολίτες.
Χρησιμοποιείται σαν ρόφημα, στην αρωματοθεραπεία, στην κοσμετολογία κ.α. Στην φαρμακευτική χρησιμοποιείται γιατί παρουσιάζει αντιφλεγμονώδη, αντισπασμολυτική, αντιβακτηριακή, ηρεμιστική, αντιαλλεργική, αντιοξειδωτική, αντιπυρετική, αντιμικροβιακή δράση.
Το κόστος των ριζωμάτων
Η αγορά ριζωμάτων και φυτωρίων από τα εξειδικευμένα φυτώρια συχνά κοστίζει αρκετά (αν υπολογισθεί κατά μέσο όρο ότι κοστίζουν περισσότερο από 0,15 - 0,25 ευρώ ανά φυτό στην Ελλάδα και 0,05 - 0,18 ευρώ σε εξειδικευμένα φυτώρια της Ε.Ε.). Με μια τυπική πυκνότητα φύτευσης, περίπου 4.000 φυτών ανά στρέμμα, η δαπάνη για το φυτικό υλικό εγκατάστασης μπορεί να είναι μεγαλύτερη από 600 - 1.000 ευρώ ανά στρέμμα.
Στις πολυετείς καλλιέργειες το κόστος για την απόκτηση πολλαπλασιαστικού υλικού βαρύνει κυρίως τον πρώτο χρόνο της καλλιέργειας, καθώς τα επόμενα χρόνια ο παραγωγός μπορεί από τις έτοιμες φυτείες να δημιουργήσει το δικό του πολλαπλασιαστικό υλικό και να επεκτείνει την καλλιέργεια.
ΤΣΑΪ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ
Διπλάσια η απόδοση για βιολογική καλλιέργεια
Με τη στρεμματική απόδοση στο τσάι του βουνού να είναι διπλάσια όταν η καλλιέργεια είναι βιολογική, τα έσοδα ανά στρέμμα σε ετήσια βάση μπορούν να φθάσουν τα 800 ευρώ.
Το φυτό ευδοκιμεί σε περιοχές με μεγάλο υψόμετρο, αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες, προτιμά τα πετρώδη ασβεστολιθικά εδάφη αλλά αναπτύσσεται σε ποικιλία εδαφών. Εχει ελάχιστες απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία, και αντοχή στην έλλειψη νερού. Το φυτό είναι ανθεκτικό σε εχθρούς και ασθένειες όταν καλλιεργείται σε υψόμετρο άνω των 800 μέτρων.
Το τσάι του βουνού ή σιδερίτης είναι φυτό ποώδες, πολυετές και αυτοφυές των ορεινών περιοχών της χώρας μας. Με το όνομα τσάι του βουνού αναφέρονται διάφορα είδη του γένους Sideritis ssp. της οικογένειας Lamiaceae. Τα πιο σημαντικά είδη σιδερίτη που βρέθηκαν στην Ελλάδα είναι: Sideritis athoa (τσάι Αθω), Sideritis euboea (τσάι Ευβοίας), Sideritis scardiaca (τσάι Ολύμπου), Sideritis raeseri (τσάι Παρνασσού), Sideritis clandestina (τσάι Ταϋγέτου).
Η συγκομιδή γίνεται συνήθως τον Ιούλιο, όταν τα φυτά βρίσκονται σε πλήρη άνθιση και τα ανθοφόρα στελέχη αρχίζουν να ξυλοποιούνται, οπότε η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο είναι μεγαλύτερη. Κόβεται ολόκληρη η ταξιανθία και μέρος του βλαστού, μήκους 5-6 εκ. με μαχαίρι ή δρεπάνι. Στη συνέχεια μεταφέρονται για ξήρανση σε υπόστεγα ώσπου να αποκτήσουν το επιθυμητό πρασινοκίτρινο χρώμα. Η διάρκεια παραγωγικής ζωής της φυτείας είναι 5-8 χρόνια, με την απόδοση τον 3ο-4ο χρόνο να φτάνει τα 100 κιλά ανά στρέμμα.
Ιδιότητες - Χρήσεις
Χρησιμοποιείται με τη μορφή αφεψήματος, που παράγεται με την προσθήκη μικρής ποσότητας ξηρής δρόγης σε νερό που βράζει. Το ρόφημα πλούσιο σε σίδηρο, τονωτικό, αποχρεμπτικό, με αντιθρομβωτική, αντιυπερτασική και αντιοξειδωτική δράση, καταναλώνεται κυρίως τη χειμερινή περίοδο για την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος. Επίσης, θεωρείται σημαντικό μελισσοτροφικό φυτό.
ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΩ
  • Δρ Αικατερίνη Παπαδοπούλου 2341-350162
  • Γρηγοριάδου Αλεξάνδρα 2343-023923
  • Μυρωνίδου Ελένη Msc 2341-350151
  • Δ/νση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής Π.Ε. Κιλκίς
πηγη: Εφημερίδα Το Έθνος

Σπεύσατε για πιστοποίηση στην ΕΑΣ Άρτας- Φιλιππιάδας


Τους ενδιαφερόμενους παραγωγούς ελιάς, ακτινιδίων και εσπεριδοειδών που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο Σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης της Παραγωγής που οδηγεί στην Πιστοποίηση των αγροτικών Προϊόντων καλεί η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Άρτας – Φιλιππιάδας να προσέρχονται στα γραφεία της οργάνωσης κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες ώστε να ενημερωθούν περαιτέρω για τις απαιτήσεις του συστήματος, να δηλώσουν τις καλλιέργειες και να υπογράψουν τις συμβάσεις.
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση που υπογράφει ο πρόεδρος της ΕΑΣ Άρτας-Φιλιππιάδας Βαγγέλης Βαγγέλης, ειδικά για την καλλιέργεια της ελιάς ότι οι παραγωγοί που θέλουν να λάβουν την επιδότηση του Ποιοτικού Παρακρατήματος μέσα από το άρθρο 68, πρέπει να παραδίδουν βρώσιμη ελιά σε Πιστοποιημένους  από τον ΟΠΕΓΕΠ-AGROCERT εμπόρους-εξαγωγείς κατά την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο.

Χαράς ευαγγέλια για το ρύζι στη Χαλάστρα



ImageΜε τον αέρα που δίνει στην εγχώρια αγορά η ευνοϊκή διεθνής χρηματιστηριακή συγκυρία, άρχισε αυτές τις μέρες η συγκομιδή ρυζιού στη Βόρεια Ελλάδα. Βέβαια, οι εδώ συνθήκες δεν επιτρέπουν στον παραγωγό να επωφεληθεί στο ακέραιο του ευνοϊκού κλίματος.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας Agrenda, ένα θέμα είναι η έλλειψη των απαιτούμενων αποθηκευτικών χώρων και το δεύτερο έχει να κάνει με τη δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι Ενώσεις.
Η δυσμενής εικόνα των οργανώσεων έχει μειώσει σημαντικά την αξιοπιστία τους στα μάτια των καλλιεργητών, ανοίγοντας πεδίο λαμπρό στους ιδιώτες εμπόρους, οι οποίοι κάνουν την εμφάνισή τους ακόμα και στα χωράφια, για να αγοράσουν επιτόπου προϊόν, δίνοντας «ενδεικτικά» τιμολόγια μόλις στα 22 λεπτά το κιλό, χωρίς να έχει οριστεί η τελική τιμή. Τις τελευταίες μέρες στην αγορά βγήκε και η Agrino, η οποία ανακοίνωσε τιμή παραγωγού για τα μακρύσπερμα ρύζια στα 24 λεπτά το κιλό (για υγρό προϊόν).
Η ανάγκη των παραγωγών για άμεση πληρωμή αναγκάζει αρκετούς να δέχονται αυτή τη συναλλαγή, ελπίζοντας σε μια πολύ πιο ευνοϊκή «εκκαθάριση», με το κλείσιμο της εμπορικής σεζόν.
Σε αυτό το κλίμα, με βάση τα 27 λεπτά το κιλό ξεκίνησε η συγκομιδή του ρυζιού indicaστην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Οι τιμές αυτές είναι χαμηλότερες από τον περσινό μέσο όρο, που διαμορφώθηκε μεταξύ 28-32 λεπτά το κιλό, ωστόσο είναι αυξημένες κατά 3 λεπτά από τις αντίστοιχες περσινές που σημειώθηκαν στην έναρξη της παραγωγής.
Βέβαια, όσοι κρατήσουν ως διαπραγματευτική τους δικλείδα την αποθήκευση του προϊόντος σε δικούς τους χώρους, ίσως είναι και αυτοί που θα βγουν κερδισμένοι, λένε όσοι γνωρίζουν την αγορά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περσινή χρονιά, αφού οι παραγωγοί που κράτησαν το ρύζι τους μέχρι
το καλοκαίρι, επωφελήθηκαν από τη διεθνή ανοδική τάση και πούλησαν το προϊόν τους στα 32 λεπτά το κιλό, όπως δηλώνει στην Agrenda ο Κώστας Ανεστίδης, παραγωγός από τη Θεσσαλονίκη.
Εν τω μεταξύ οι διεθνείς τιμές διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα παρά την
πρόσφατη διόρθωση των εμπορευμάτων. Αξίζει να σημειωθεί πως από τα 13,5 σεντς ανά λίμπρα πριν από ένα χρόνο ακριβώς, έχουν ενισχυθεί στα 16,5 σεντς ανά λίμπρα, ενώ πριν από λίγες εβδομάδες είχαν φτάσει μέχρι και τα 18 σεντς ανά λίμπρα (1 λίμπρα ισούται με 453 γραμμάρια).
Όσον αφορά τις καρολίνες που παράγονται στην περιοχή των Σερρών, η συγκομιδή ξεκίνησε με τις πρώτες πληροφορίες να κάνουν λόγο για πολύ καλής ποιότητας ρύζι, σε σχέση με την περσινή χρονιά που μόνο λίγοι παραγωγοί έβγαλαν καλό ρύζι. Η τιμή παραγωγού που ανακοίνωσε η ΕΑΣ Σερρών για τη νέα σοδειά για το 64άρι ρύζι βρίσκεται
στα 300 ευρώ ο τόνος, όπως μας πληροφορεί ο γενικός διευθυντής, Αντώνης Ανεσιάδης. Τα επίπεδα τιμών είναι αντίστοιχα με τα περσινά, αφού δεν παρατηρείται καμία μεταβολή στις καλλιεργούμενες εκτάσεις και τις αποδόσεις.

Η Ταϊλάνδη ωθεί την τιμή
ImageΜε εντυπωσιακούς ρυθμούς εξακολουθεί να αυξάνεται η παγκόσμια κατανάλωση ρυζιού στις ασιατικές χώρες, με αποτέλεσμα να παρατηρείται σταθεροποίηση των διεθνών τιμών σε υψηλά επίπεδα τους τελευταίους 4 μήνες.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Συμβουλίου Δημητριακών (IGC), η παγκόσμια παραγωγή ρυζιού προβλέπεται αυξημένη κατά 3 εκατ. τόνους, σε σχέση με την προηγούμενη εκτίμηση (461 εκατ. τόνοι), γεγονός που αποδίδεται στην αυξημένη παραγωγή σε πολλές ασιατικές χώρες με σημαντικότερη την Ινδία. Στα επίπεδα ρεκόρ των 458 εκατ.
τόνων αναμένεται να φτάσει η παγκόσμια κατανάλωση ρυζιού και τα αποθέματα στους 101 εκατ. τόνους. Ωστόσο η αναλογία αποθεμάτων προς κατανάλωση θα είναι η μικρότερη των τελευταίων ετών. Η τιμή του ρυζιού στο χρηματιστήριο του Σικάγο τον τελευταίο ένα χρόνο κινείται σταθερά ανοδικά φτάνοντας ακόμα και στα 18 σεντς ανά λίμπρα.
Η απόφαση της νέας κυβέρνησης της Ταϊλάνδης να αυξήσει τις ελάχιστες τιμές παραγωγού αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη για την άνοδο αυτή. Με δεδομένο ότι η Ταϊλάνδη πραγματοποιεί το 30% των παγκόσμιων εξαγωγών ρυζιού, το ρίσκο για τη νεοεκλεγείσα κυβέρνηση, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, φαίνεται να λειτουργεί υπέρ των παραγωγών παγκοσμίως.

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

Φυτό από τον Αμαζόνιο θεραπεύει τον καρκίνο;



Βραζιλιάνοι επιστήμονες δοκίμασαν με επιτυχία σε καρκινικά κύτταρα μια ουσία που προέρχεται από ένα φυτό της Αμαζονίας.


Η πρόοδος αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αποτελεσματικότερες και λιγότερο τοξικές θεραπείες κατά της νόσου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους.


"Ανακαλύψαμε έναν ορισμένο τύπο μικροοργανισμών που ζουν μέσα σ' ένα φυτό, τους απομονώσαμε και βγάλαμε απ' αυτούς μια ουσία την οποία δοκιμάσαμε σε καρκινικά κύτταρα και διαπιστώσαμε πως είχε αποτέλεσμα" σε ορισμένους όγκους, δήλωσε χθες Τρίτη προς το Γαλλικό Πρακτορείο ο Ρούντι Προκόπιο, συντονιστής του Κέντρου Βιοτεχνολογίας της Αμαζονίας (CBA).

Έπειτα από μια πρώτη πειραματική φάση, η ουσία αυτή θα δοκιμαστεί σε ζώα, πριν γίνουν δοκιμές σε ανθρώπους στο πλαίσιο του πειράματος αυτού, το οποίο άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια και θα μπορούσε να καταλήξει στη δημιουργία θεραπειών λιγότερο επιθετικών για τον οργανισμό.

Ο Προκόπιο αρνήθηκε να αποκαλύψει πριν από το τέλος της διαδικασίας το όνομα του φυτού ή τους τύπους όγκων στους οποίους έγιναν οι δοκιμές.

"Έχουμε στόχο να δημιουργήσουμε νέα φάρμακα κατά του καρκίνου που να είναι πιο αποτελεσματικά και λιγότερο τοξικά", δήλωσε μόνο.

Το CBA, το οποίο χρηματοδοτείται από την βραζιλιανή κυβέρνηση, συνεργάζεται στο πρόγραμμα αυτό με ένα αμερικανικό πειραματικό εργαστήριο ογκολογίας.

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Κάτι αλλάζει φέτος στο κρασί το καλό σταφύλι πληρώνεται



Σημαντικά βελτιωμένη εμφανίζεται φέτος η εικόνα αγοράς για τα κρασοστάφυλα και ειδικά για τις ευγενείς ποικιλίες που προορίζονται για κρασιά ανώτερης ποιότητας.
Αντίθετα με ό,τι συνέβαινε τα δύο προηγούμενα χρόνια, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας Agrenda, φέτος οι οινοποιοί έχουν ρίξει «άγκυρα» στις αμπελουργικές περιοχές, παζαρεύοντας με το κάτι παραπάνω τις ποσότητες σταφυλιών που έχουν προγραμματίσει για την παραγωγή κρασιών της καινούργιας χρονιάς.
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο οινοποιός Τσάνταλης που μετά από μια μακρά απουσία επέστρεψε φέτος στο Αμύνταιο και ήδη έχει συμφωνήσει με την τοπική Ένωση αλλά και με μεμονωμένους παραγωγούς τις ποικιλίες και τις ποσότητες που θα χρειαστεί φέτος.
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο ότι η επιστροφή του Τσάνταλη έχει φέρει άλλον αέρα στους αμπελουργούς της περιοχής, καθώς υπολογίζεται ότι θα παραλάβει και μάλιστα σε τιμές που δικαιώνουν την προσπάθεια των καλλιεργητών, κάτι λιγότερο από το 70% της συνολικής παραγωγής σταφυλιών και χύμα κρασιού που αναμένεται να έχει φέτος το Αμύνταιο.
Ήδη οι πρώτες παραλαβές στα λευκά Sauvignon πληρώνονται ακόμα και 75 λεπτά το κιλό, ενώ, κάπου μεταξύ 45 και 50 λεπτών το κιλό είναι η τιμή βάσης για το ξινόμαυρο που στην άριστη εκδοχή του μπορεί να πληρωθεί και 65 λεπτά το κιλό. Το ευχάριστο είναι ότι αυτή τη φορά οι οινοποιητικές μονάδες δεν αρκούνται στην παραλαβή μούστου από το πατητήρι της Ένωσης, αλλά επιδιώκουν την κοπή των σταφυλιών με δική τους ευθύνη και την παραλαβή τους σε κλούβες.
Εκτιμάται ότι με αυτό τον τρόπο θα διατεθεί το 20% της παραγωγής, εξέλιξη που διευκολύνει και τη δουλειά της Ένωσης που καλείται να διαθέσει σαν μούστο ή χύμα κρασί κάπου το 50% της συνολικής παραγωγής και να εμφιαλώσει το υπόλοιπο 30%. Σημειωτέον ότι η συνολική αξία της πρώτης ύλης (οινοποιήσιμα σταφύλια) της περιοχής υπερβαίνει τα 3 εκατομμύρια ευρώ

Απόσυρση ακατάλληλης καρυδόψιχας από Ινδία



Από τη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ανακοινώνεται ότι κατασχέθηκε φορτίο καρυδόψιχας, βάρους 16.710 κιλών, προέλευσης Ινδίας, γιατί από το δειγματοληπτικό ποιοτικό έλεγχο, που πραγματοποίησαν στις 15-9-2011 οι γεωπόνοι της υπηρεσίας διαπιστώθηκε ότι το προϊόν παρουσίαζε αλλοίωση οργανοληπτικών χαρακτηριστικών και χρωματισμού λόγω κακής συντήρησης .
Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν σε επανέλεγχο που πραγματοποιήθηκε στις 20-9-2011 από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου Θεσσαλονίκης.
Με βάση τα παραπάνω, το προϊόν χαρακτηρίσθηκε ως μη σύμφωνο με τους γενικούς κανόνες ποιότητας της Εθνικής και Κοινοτικής Νομοθεσίας, κρίθηκε μη ασφαλές, ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση και δεν επιτράπηκε η εισαγωγή του.

Παναγιώτης Γκιοργκίνης



Σύνδεση γεωργίας με επιστήμη
Παρότι ο πρωτογενής τομέας της χώρας μας έχει όλες τις περγαμηνές για να καταστεί πραγματική ατμομηχανή της οικονομίας, η έλλειψη συνέργειας του αγροτικού κόσμου με πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα φράζει τις διαύλους πρόσβασης σε επιστημονικά δεδομένα και αναχαιτίζει τις φιλόδοξες προσπάθειες των νέων αγροτών για εκμοντερνισμό της γεωργίας.
Πάνω στο επίμαχο αυτό θέμα τοποθετείται ο πρόεδρος της Ένωσης Νέων Αγροτών Σερρών Παναγιώτης Γκιοργκίνης, ο οποίος καταθέτει τους προβληματισμούς και τις προτάσεις του για επανεκκίνηση της γεωργίας σε νέα βάση. Επ’ αυτού μάλιστα η Ένωση έχει αναλάβει μια σειρά εκδηλώσεων που αφορούν την σύνδεση αγροτών και επιστήμη και οργανώνει την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου  2011 ημερίδα με θέμα «Επιστήμη & Νέοι Αγρότες»

Γιατί διοργανώνετε ως ΕΝΑ Σερρών την εκδήλωση στις Σέρρες και τι θέλετε να πετύχετε;
Διότι είναι στους καταστατικούς σκοπούς της Ένωσης Νέων Αγροτών Σερρών και διότι σε περιόδους εντάσεων-κρίσεων επιδιώκεται η μέγιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων μέσων, με χρήση κάθε εξέλιξης της επιστήμης και κάθε δυνατότητας της αγοράς.
Διότι οι Σέρρες είναι μια Περιφερειακή Ενότητα όπου ο αγροτικός τομέας είχε πάντοτε μια ιδιαίτερη βαρύτητα και συμμετοχή στην τοπική οικονομία.
Διότι την επιτακτική ανάγκη επιστημονικής στήριξης προσπάθησε η ΕΝΑ Σερρών να την προσεγγίσει πιλοτικά με το πρόγραμμα «Επιστημονική στήριξη Νέων Αγροτών». Μετά από σχεδόν 5 χρόνια συνεχών προσπαθειών τον τελευταίο 1,5 χρόνο η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς αναγνώρισε ότι θα έπρεπε να γίνει κάτι και για τους Νέους Αγρότες και βρήκε ως πιο πρόσφορο τομέα την Επιστημονική Στήριξη των Νέων Αγροτών.
Διότι αυτήν την στιγμή είναι σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για τον ανασχηματισμό-συγχώνευση του ΕΘΙΑΓΕ, του ΟΓΕΕΚΑ ΔΗΜΗΤΡΑ, του ΟΠΕΓΕΠ και του ΕΛΟΓΑΚ.
Διότι η Ένωση Νέων Αγροτών Σερρών είναι θεσμικός φορέας (Νόμος 3147/2003, άρθρο 20) και ακόμα και αν οι τοπικοί ή εθνικοί φορείς δεν σέβονται επαρκώς τους νόμους της Ελληνικής Βουλής, εμείς οι ίδιοι, τα μέλη της Ένωσης Νέων Αγροτών Σερρών, ακόμα και για λόγους αυτοσεβασμού του θεσμικού μας ρόλου, πρέπει να αναζητούμε λύσεις και να συμμετέχουμε σε γόνιμο προβληματισμό και να προτείνουμε εφικτές λύσεις στα πραγματικά προβλήματά μας και ένα από όλα είναι το μεγάλο κενό στην στήριξη της αγροτικής επιχειρηματικότητας, τμήμα του οποίου είναι η επιστημονική στήριξη.

Δεν είναι αυτονόητη η διασύνδεση επιστήμης και γεωργίας;
Καταρχήν επιθυμούμε την σύνδεση Επιστήμης και αγροτικού τομέα, όχι μόνο της γεωργίας. ΟΧΙ, στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα τα αυτονόητα κατάντησαν ζητούμενα και επιθυμητά. Η αυτονόητη διασύνδεση δεν γίνεται αισθητή στους σημερινούς νέους αγρότες.
Αν επιστήμη είναι η καταγραφή μιας διαδικασίας-φαινόμενου, που όταν έχει τις ίδιες παραμέτρους παρουσιάζει τα ίδια εξαγόμενα, σίγουρα όλα τα συμβαίνοντα έχουν μια επιστημονική βάση. Το σημαντικό είναι η επισήμανση και καταγραφή τους, ώστε να κατανοήσουν οι εξειδικευμένοι τους μηχανισμούς και με έρευνα να προσφέρουν σε όλους εμάς, τους νέους αγρότες, νέες διεξόδους.
Σήμερα η μόνη διασύνδεση με τις εξελίξεις της επιστήμης είναι μόνο μέσω της αγοράς (φαρμακάδες, λιπασματάδες, εταιρείες εξοπλισμών κλπ), της οποίας όμως οι προτεραιότητες ίσως δεν συμπίπτουν με τις επιλογές των ανθρώπων, των πολιτών, των αγροτών.
Παλαιότερα η γνώση ήταν ενσωματωμένη στα ήθη και έθιμα, ακόμα και στις θρησκευτικές οδηγίες, από όπου όμως συστηματικά και μεθοδικά οι νεότεροι αποξενώνονται και καταβάλλονται συντονισμένες προσπάθειες να αποξενωθούν. Για αυτό η διασύνδεση της επιστήμης, με τις σύγχρονες εκφράσεις της, είναι απαραίτητη, για να καλύψει μεταξύ άλλων και το κενό της ομαλής μετάβασης της τεχνογνωσίας από τους παλαιότερους στους νεότερους αγρότες.

Πιστεύετε από τη μέχρι τώρα εμπειρία σας (π.χ. ΕΘΙΑΓΕ, ΤΕΙ, ΑΕΙ) ότι είναι εφικτή η συνεργασία με τον δημόσιο τομέα;
Φαίνεται ότι θα είναι πάρα πολύ δύσκολη αυτή η συνεργασία, αλλά είναι επιβεβλημένη, και οι νέοι και ιδιαίτερα οι νέοι αγρότες έχουν διάθεση για τα δύσκολα.
Σίγουρα υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις της σημερινής απαράδεκτης έλλειψης επικοινωνίας, έλλειψης επαφής και βέβαια απαράδεκτης έλλειψης συνεργασίας.
Θα ήθελα να κάνω πάνω σε αυτό μια-δυό σκέψεις.
Εγώ, ο έλληνας πολίτης, με τις δομές εκπροσώπησής μου, αποφάσισα να πληρώνω από το υστέρημά μου (ιδιαίτερα σήμερα) για να διαμορφώνω κάποιους εξειδικευμένους χώρους-φορείς για την εξυπηρέτησή μου. Και θέλω κατά περιόδους να αξιολογώ το έργο τους και να αποφασίζω τον αναπροσανατολισμό των δραστηριοτήτων τους.
Η εικόνα που έχουμε οι Νέοι Αγρότες είναι ότι σχεδόν «φοβόμαστε» να απευθυνθούμε σε μια από τις δομές (ΕΙΑΓΕ, ΤΕΙ. ΑΕΙ, ΓΕΩΤΕΕ κλπ) που εμείς έχουμε συστήσει για την εξυπηρέτησή μας, διότι έχουν οχυρωθεί πίσω από διαδικασίες, προνόμια και διαδρομές, που δεν είναι καθόλου φιλικές για πρόσβαση σε εμάς.
Επίσης μας παραξενεύει η απαίτηση ορισμένων δημόσιων λειτουργών, που αναζητούν πρόσθετες παροχές όταν μας προσφέρουν κάποιες από τις γνώσεις τους. Μας παραξενεύει, διότι ούτως ή άλλως έχουν εξασφαλισμένα κάποια έσοδα βιοπορισμού και οι σημερινές τους γνώσεις είναι αποτέλεσμα της βασικής εργασίας τους.
Από την άλλη μοιάζει σαν κάποιοι να έχουν σχεδόν αυτονομηθεί, και υπάρχουν σαν αυτοσκοπός, χωρίς να αισθάνονται την ανάγκη κοινωνικής αποδοχής και παρουσίασης του έργου που κάνουν για τους πολίτες. Μοιάζει σαν να έχει διαμορφωθεί μιας νέας μορφής «αυλή», όπως στις παλαιότερες αυταρχικές εξουσίες, όπου η εξουσία πήγαζε αυτόνομα από την ηγεσία. Οπότε όλοι οι υπηρέτες της εξουσίας ενδιαφερόντουσαν για να εξασφαλίζουν την εύνοια του Εξουσιαστή βασιλιά.
Σήμερα όμως η εξουσία λένε όλοι ότι, τάχα, πηγάζει από τους πολίτες. Αλλά δεν μας παρουσιάζεται το τι γίνεται στις κλιματιζόμενες αίθουσες και γραφεία των πολυάριθμων κέντρων γνώσης (ΕΘΙΑΓΕ, ΤΕΙ , ΑΕΙ κλπ), ούτε είμαστε σίγουροι ότι, ότι γίνεται, γίνεται για την εξυπηρέτηση του Έλληνα πολίτη, του Έλληνα αγρότη, του Νέου Αγρότη.
Μας ενδιαφέρει να βρεθεί ένα κανάλι επικοινωνίας και συνεργασίας με τους επιστήμονες-συνεργάτες μας, τους γεωτεχνικούς, που και αυτοί βρίσκονται σε μια δημόσια δομή του δημόσιου τομέα το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο.
Από την μέχρι τώρα εμπειρία μας πιστεύουμε ότι στο μέλλον πρέπει να υπάρχει χώρος στον δημόσιο τομέα μόνο για όσους θέλουν και μπορούν να συνεργαστούν με τους πολίτες και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.

Σε ποιους τομείς της γεωργίας χρειάζεται περισσότερο, ως αγρότες, τη στήριξη των επιστημόνων;
Όλος ο αγροτικός τομέας έχει ανάγκη επιστημονικής στήριξης.
Κάποτε υπήρχαν οι γεωργικές εφαρμογές σαν ένα ενδιάμεσος κρίκος σύνδεσης της επιστήμης με τον αγρότη. Σήμερα δεν υπάρχουν στην Ελλάδα.
Δεν υπάρχει ούτε μια πλατφόρμα επισήμανσης προβλημάτων ή ακόμα και αναζήτησης εστίασης στα πιο εφικτά ή αναγκαία από αυτά τα προβλήματα, αλλά ούτε και μια πλατφόρμα συζήτησης για την Αγροτική Πολιτική στην Ελλάδα.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σύγχρονος αγρότης είναι ένας επιχειρηματίας που παράγει, με πολλά ρίσκα, ένα ειδικό προϊόν-υπηρεσία που έχει άμεση σχέση με την ζωή-τροφή του ανθρώπου, κάθε πληροφορία που θα τον βοηθήσει σε αποτελεσματικότερες καλλιέργειες-εκτροφές (νέα καινοτόμα προϊόντα κατάλληλα στο οικοπεριβάλλον μας, νέες διαδικασίες προσαρμοσμένες στην ζήτηση, καταπολέμηση ασθενειών κλπ), σε αποτελεσματικότερη εποπτεία (εφαρμογές GPS, τηλεπισκόπηση, τηλεδιάγνωση, ρομποτική κλπ) και στην υποβοήθηση σωστότερης λήψης αποφάσεων είναι τομείς που θα έχουν πάντα ενδιαφέρον.
Σημειώνω με σημασία ότι καινοτομία είναι και μια νέα διαδικασία όπως πχ η δικτύωση ή ακόμα και ο συνεργατισμός, που υποφέρουν και τα δύο πάρα πολύ στην ελληνική πραγματικότητα.
Συνέντευξη στον Πέτρο Αλεξανδρή (agronews).