Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011

Le sacrifice des platanes du canal du Midi

Construitau XVIIe siècle pour développer le commercedu blé, ce sentier d'eau est l'un des plus anciens canaux d'Europeencore en fonctionnement. Crédits photo : Alexandre GELEBART/REA/Alexandre GELEBART/REA



Frappés de maladie, 42.000 arbres de la voie classée au patrimoine de l'Unesco risquent l'abattage.



Ombres tutélaires d'un patrimoine séculaire, les 42.000 platanes qui bordent les quelque 239 km du canal du Midi vont être sacrifiés. Rongée depuis 2006 par un mal incurable répondant au nom de Ceratocystis platani, la voûte arborée fait aujourd'hui l'objet de plans d'abattage et de campagnes de replantation par les pouvoirs publics pour tenter de sauver son classement au patrimoine de l'humanité, décidé par l'Unesco en 1996.
Emblématique de l'ouvrage de Pierre Paul de Riquet, réalisé sous le règne de Louis XIV entre 1666 et 1681, elle encadrait jusqu'alors cette voie navigable appréciée des touristes, qui relie la Garonne à la mer Méditerranée. Construit pour développer le commerce du blé, ce sentier d'eau est l'un des plus anciens canaux d'Europe encore en fonctionnement. D'abord nommé Canal royal en Languedoc, il est rebaptisé par les révolutionnaires canal du Midi en 1789. Ses contemporains le considèrent alors comme le plus grand chantier du XVIIe siècle.
Avec une telle dimension historique et patrimoniale, une majesté qui frappe encore l'œil et la mémoire des nouvelles générations, la suppression de cette architecture végétale suscite émoi et inquiétude. Chez les amoureux de la nature mais aussi et surtout chez les élus locaux, qui craignent des conséquences touristiques et un déclassement par l'Unesco, même s'il ne semble «pas à l'ordre du jour» selon le ministère de l'Écologie. Interpellé sur le sujet alors qu'il était mardi à Agde, dans l'Hérault, le président de la République a assuré que le gouvernement s'associerait aux élus locaux pour «sauver» le canal du Midi, un «patrimoine exceptionnel». «C'est un grand malheur et je vais demander à Frédéric Lefebvre et Nathalie Kosciusko-Morizet de vous recevoir», a promis Nicolas Sarkozy à Agnès Jullian, vice-présidente de la région Languedoc-Roussillon.




«Ce ne sera plus le même canal»

Par Jean-Wilfrid Forquès (à Toulouse)
Ce canal ombragé par deux rangées de platanes est célèbre dans toute l'Europe. Les photographes l'ont mis en valeur et les touristes sont nombreux chaque année à marcher ou rouler à bicyclette sur les berges. Certains goûtent encore mieux le charme du canal en naviguant à bord de péniches. Mais ce sont les mariniers qui en parlent le mieux. «Chez les Pinquet, nous sommes mariniers de père en fils», explique fièrement Paul, «depuis plusieurs générations maintenant, les membres de ma famille naviguent sur le canal du Midi pour transporter des marchandises entre Agen et Bordeaux, ou Béziers et Toulouse. Et l'abattage des arbres est une terrible nouvelle». Originaire de Bordeaux, Paul Pinquet habite à Sète avec toute sa famille : «Lorsque je passe près de Trèbes (Aude), où les arbres malades ont été sacrifiés, je suis très triste. L'autre jour, en longeant le canal, j'ai repéré des marques de couleur sur les arbres. J'ai compris qu'il s'agissait des arbres touchés par ce mal incurable. Cela dit, il est difficile d'aller à l'encontre de cette décision. Il n'y a pas d'autres solutions. Les responsables sont obligés de faire des choix.»
«Touristes peinés»
En novembre prochain, des arbres seront replantés dans ce secteur. VNF a choisi le platanor, un hybride résistant aux attaques du Ceratocystis platani, le chancre coloré. Plus au nord, à Toulouse, à la capitainerie du port Saint-Sauveur, «la question de l'abattage des arbres est également dans toutes les conversations», constate Sylvianne Huguet, capitaine du port. «Les touristes qui se baladent sur le canal du Midi sont peinés par cette décision», ajoute-t-elle. C'est le cas de Maurice, touriste belge passionné de navigation : «J'ai la boule au ventre. Cela me fait beaucoup de peine.» Plus loin, Bruno, un habitué du canal, ajoute, la gorge nouée : «Le canal du Midi sans les platanes, ce n'est plus le canal du Midi. Certes, il y a bien des programmes de replantation, mais nous ne pourrons pas voir ces arbres avant 30 ou 40 ans. J'espère que le canal du Midi ne va pas perdre son label Unesco.»

INTERVIEW - Jacques Noisette, responsable de la communication de Voies navigables de France du Sud-Ouest, explique les contraintes de l'abattage massif.


LE FIGARO. - Abattre tant d'arbres malades, c'est une décision difficile qui a été prise ?
Jacques NOISETTE. - C'est le moins que l'on puisse dire. Pour VNF, c'est un véritable crève-cœur. Cela dit, compte tenu de l'impact de cette maladie sur les arbres qui bordent le canal du Midi, il n'était pas question de rester les bras croisés. Aujourd'hui, il existe un seul moyen de lutter contre le chancre. Pour cela, il faut abattre les arbres contaminés et tous les arbres qui sont situés dans le périmètre immédiat, même s'ils sont sains ! Ensuite, il faudra brûler sur place les arbres malades. Du coup, nous devrons restaurer la berge car nous allons devoir déraciner les souches des platanes.
Est-ce que la contamination peut concerner la totalité des arbres qui entourent le canal du Midi ?
Aujourd'hui, fort heureusement, sur les 42 000 arbres, tous ne sont pas contaminés. Nous estimons à 2 000 le nombre d'arbres malades. En revanche, depuis 2006, date d'arrivée des premiers foyers, il y a eu une augmentation constante du nombre des cas. Cela montre une accélération très nette de la maladie. En 2013, la moyenne annuelle des abattages atteindra 4 000 arbres et les 42 000 platanes actuels auront disparu d'ici quinze à vingt ans.
Doivent-ils être abattus ?
Pour l'instant, il est difficile de dire si nous devons abattre tous les platanes. Il est sûr que le phénomène de prolifération de ce mal est en expansion. L'eau et les bateaux sont des vecteurs de propagation du chancre coloré. Les 42 000 arbres sont donc très clairement menacés ! Cela ne veut pas dire forcément qu'ils seront tous atteints, un jour, par la maladie.
Avez-vous estimé le coût de ces opérations d'abattage ?
D'ores et déjà, nous pouvons affirmer qu'il est très important. Il est estimé à 200 millions d'euros, dont le financement reste encore à déterminer. Le calendrier des abattages va donc se poursuivre dès le mois d'octobre. En 2011, nous étions à un millier arbres. En 2012, nous allons passer à la vitesse supérieure. Avec près de 4 000 arbres abattus. Dans le même temps, cet hiver, nous allons lancer deux programmes de replantation dans les secteurs les plus touchés de l'Aude : Villedubert, qui sera replanté en frênes, et Trèbes, où nous avons opté pour des platanors, un hybride résistant aux attaques du chancre coloré. Nous avons souhaité varier les essences en cas de nouvelles maladies.
Le label Unesco est-il menacé ?
Si nous n'avions rien fait, nous aurions pu perdre ce label ! En revanche, l'Unesco ne déclassera pas le canal parce que certains platanes sont malades. VNF va donc mettre le paquet pour lutter contre cette maladie. Nous sommes dans une logique de restauration. L'Unesco jugera de ce qui a été fait pour assurer la sauvegarde du bien.
Propos recueillis par Jean-Wilfrid Forquès



Comment les hommes diffusent le champignon

Qu'on le nomme par son nom scientifique, Ceratocystis platani, ou par son appellation commune, «chancre coloré», cela ne change rien au fond : le microchampignon qui infeste les platanes est un véritable fléau. «On a tout essayé pour l'éradiquer», assure Gilbert Chauvel, expert de la DGAL (Direction générale de l'alimentation) pour les zones non agricoles. «Que ce soit des produits chimiques tels que des fongicides, ou des produits biologiques tels que des champignons ou des bactéries antagonistes, rien ne marche», poursuit le spécialiste. Le nombre d'arbres morts se compte en plusieurs dizaines de milliers.

Une variété résistante



Identifié sur des platanes américains dans l'État du New Jersey en 1929, ce champignon a vraisemblablement franchi l'Atlantique dans le bois des caisses transportant du matériel pour les militaires américains lors de la Seconde Guerre mondiale. «C'est ce qui explique que les premières attaques sont apparues sur des arbres de villes portuaires, à Naples en Italie et à Marseille en France», explique encore Gilbert Chauvel. Les premiers arbres touchés l'ont été dans le parc Borély en 1946. Aujourd'hui, la région Paca est gravement touchée, et, dans une moindre proportion, le Languedoc-Roussillon, le Midi-Pyrénées, Rhône-Alpes et la Corse. Outre l'Italie, le champignon a également été confirmé en Suisse et en Grèce. Quant aux États-Unis, seize États seraient aujourd'hui concernés.
Le problème est particulièrement aigu le long du canal du Midi car la maladie est propagée par l'eau. «La croissance ne peut qu'être exponentielle», souligne l'expert de la DGAL. Mais il faut aussi se rendre à l'évidence : c'est l'homme qui est le meilleur allié du champignon ! Ce ne sont ni des insectes ni le vent qui le transporte mais le plus souvent les outils utilisés par des entreprises qui entretiennent les bords de route, creusent des tranchées aux abords des grands arbres ou encore nettoient les fossés. «Il suffit qu'un outil touche le tronc ou les racines d'un arbre contaminé pour qu'il devienne vecteur de la maladie auprès des arbres sains qui se trouvent aux alentours», raconte encore le spécialiste. Une simple voiture avec son pare-chocs peut transporter le chancre coloré ! Un arrêté national de lutte visant à mieux encadrer la prophylaxie et mieux gérer les foyers est en préparation au ministère de l'Agriculture : il devrait non seulement détailler les pratiques mais également prévoir une formation et imposer un niveau de compétence minimum pour les personnes qui travaillent sur ou aux abords des platanes.
Si l'on ne sait pas juguler Ceratocystis platani, André Vigouroux, un scientifique de l'Inra (aujourd'hui à la retraite) a fort heureusement réussi après plusieurs années de recherche à créer en 2003 une variété résistante. Baptisé «platanor» (platane en or), cet arbre est le seul qui survit au champignon. D'ores et déjà, 2 500 de ces arbres ont été plantés. Reste qu'il va falloir créer plusieurs autres variétés de platanes pour envisager de reconstituer le patrimoine perdu. Un seul clone présente une trop grande fragilité si le chancre coloré venait à contourner la résistance de ce platanor. «Il faut impérativement introduire de la variabilité génétique pour éviter tout risque de contournement de la résistance à court ou moyen terme», insiste Gilbert Chauvel.

http://www.lefigaro.fr


Αυστηρά μέτρα για την παραγωγή, τυποποίηση και διακίνηση του ελαιολάδου ζητάει ο Σύνδεσμος Τυποποιητών Ελαιολάδου Κρήτης



Την αυστηρή εφαρμογή και τήρηση των κανόνων που διέπουν την παραγωγή, τυποποίηση, διακίνηση και πώληση του ελαιολάδου ζητάει ο Σύνδεσμος Τυποποιητών Ελαιολάδου Κρήτης από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Κρήτης, του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, του ΕΦΕΤ και του ΣΔΟΕ. Ο Σύνδεσμος τονίζει ακόμα ότι μετά τη γνωστοποίηση για ελληνοποίηση ελαιολάδων στην περιοχή των Χανίων, καταδικάζει οποιαδήποτε ενέργεια από οπουδήποτε και αν προέρχεται, η οποία στοχεύει στην νόθευση του Κρητικού ελαιολάδου.


Προσθέτει ακόμα τέτοιες ενέργειες έχουν στόχο την παραπληροφόρηση του καταναλωτικού κοινού σχετικά με το ελαιόλαδο και γενικά στην ανάμειξη του κρητικού ελαιολάδου με οποιοδήποτε άλλο ελαιόλαδο.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Συνδέσμου Τυποποιητών Ελαιολάδου Κρήτης

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΥΤΕΚ σε έκτακτη συνεδρίαση του και αφού έλαβε γνώση για την ελληνοποίηση ελαιολάδων στην περιοχή των Χανίων, αποφάσισε τα παρακάτω:
  • Καταδικάζει οποιαδήποτε ενέργεια από οπουδήποτε και αν προέρχεται , η οποία στοχεύει στην νόθευση του Κρητικού ελαιολάδου, στην παραπληροφόρηση του καταναλωτικού κοινού σχετικά με το ελαιόλαδο και γενικά στην ανάμειξη του Κρητικού ελαιολάδου με οποιοδήποτε άλλο ελαιόλαδο.
  • Ζητεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Κρήτης, του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης , του ΕΦΕΤ και του ΣΔΟΕ, με συστηματικούς ελέγχους να προβαίνουν στην αυστηρή εφαρμογή και τήρηση των κανόνων που διέπουν την παραγωγή, τυποποίηση, διακίνηση και πώληση του ελαιολάδου.
  • Να δημοσιοποιήσει τις θέσεις του ΣΥΤΕΚ και να αναδείξει την ζημιά που υφίσταται το ΚΡΗΤΙΚΟ ελαιόλαδο στο σύνολο του , με ενέργειες οι οποίες βλάπτουν την ποιότητα και την εικόνα του ,τόσο στην εσωτερική αλλά και στην διεθνή αγορά.
 

Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

SNAILS AND SCIENCE

When we talk about snails we immediately think of their destination in cookery, so we are astonished at seeing that in the last few years they have been connected with sophisticated experimets of molecular biology and immunology, the branch which studies the phenomena which regulate the defence of our body against alien elements. It has been proved that the albumin gland which is part of the Helix Pomatia’s reproductive apparatus, elaborates a proteinic substance similar to an antibody called lectin (from the latin to choose). This substance is connected with our cells called T lymphocytes and responsible for the “direct” defence against external agents such as bacteria and tumorous cells etc. Helix Pomatia’s lectin enables us to distinguish the above mentioned cells from others similar to them but whose activity is different (Blymphocytes). Lectin is also extremely important as far as organ transplants are concerned as it enables us to watch the so called “reyecton crisis”. To sum up Helix Pomatia’s lectin is a specific “marker” of T lymphocytes which possess a receptor of this substance on their membrane. This receptor is also present in some immature non T cells and on Blymphocytes in patients who suffer from chronic lymphatic leukemia. In this case, as it is known, most lymphocytes bear Ig M and Ig D immunoglobulin oh their surface. The study about the ratio between this surface immunoglobulin and the Helix pomatia’s surface receptor enables us to follow the course of the illness in patients who suffer from chronic lymphatic leukemia. This study is also used as a parameter to show possible progress which may occur during the course of the illness. If the Helix Pomatia’s receptors increase, the course of the illness is positive if instead, there is an increase of receptors to the advantage of the immunoglobulin, the course is negative. A substance called agglutinin which agglutinates human A group red globules An enzymic pretreatment with bromelin combined with agglutinin permits to point out the differences among subgroups in the A group, therefore it is used to type blood. Helix pomatia has got a special affinity with polysaccharide substances that is to say with sugar and its juice acts upon bacteria which contain special polysaccharides by agglutinating them. The bacteria may be: A and C Group streptococcus, aureate and lactis staphylococcus’strains as well as tiphimurium salmonella, therefore, Helix pomatia’s albumin gland is used to distinguish the above mentioned bacterial strains in laboratories. Some scholars have explained why Helix pomatia elaborates such substances.
The agglutinin produced by the albumin gland acts in order to protect the eggs from the attack of microorganisms present in the environment (soil, water). We do not know what scientific research will reserve us in future if we consider that Helix pomatia has been taken as a laboratory animal for immunology, an extremely advanced branch in modern medical science which studies the defense mechanisms of the body against microbes (infectious diseases) or theriomas. We are convinced that our friend the snail will become a subject to study and for new theories which will help us to shed light on one of the most terrible aggressions: the neoblastic cells.
We wish that our snail will find itself in the front line in the struggle against cancer.

http://www.lumache-elici.com/

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Τεχνικό δελτίο - γεωργική προειδοποίηση για Μηλοειδή - Πυρηνόκαρπα

Πληροφορίες: Βάιος Πολυμέρου - Ευγενία Μακρίδου
No 19 / 8 Ιουλίου 2011

(Τεχνικό δελτίο - γεωργική προειδοποίηση)
ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
ΣΑΝ ΖΟΖΕ (Μηλοειδή – Πυρηνόκαρπα)
Κατάσταση:
Αναμένεται η έξοδος των ερπουσών της δεύτερης γενιάς.
Οδηγίες:
Δεν συνιστάται γενική καταπολέμηση.
Μόνο σε κτήματα που απέτυχαν ή δεν έγιναν οι προηγούμενες εφαρμογές και παρουσιάζουν προσβολές, συνιστάται:
  • ΠΕΔΙΝΕΣ - ΠΡΩΪΜΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
    • Σε σοβαρές προσβολές να γίνει ψεκασμός 18 - 20 Ιουλίου και επανάληψη μετά από 12 - 14 ημέρες.
    • Σε μέτριες προσβολές να γίνει μόνο μία εφαρμογή 24 - 26 Ιουλίου.
Κατάλληλα αγροχημικά: ΧΛΩΡΠΥΡΙΦΟΣ (Μόνο για Μηλοειδή), ΘΕΡΙΝΑ ΛΑΔΙΑ, ΦΕΝΟΞΥΚΑΡΜΠ (Μόνο
για Ροδακινιά και Μηλοειδή), κ.ά.
  • ΟΨΙΜΕΣ – ΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
    • Σε σοβαρές προσβολές να γίνει ψεκασμός 27 - 29 Ιουλίου και επανάληψη μετά από 12 - 14 ημέρες.
    • Σε μέτριες προσβολές να γίνει μόνο μία εφαρμογή 2 - 4 Aυγούστου.
Κατάλληλα αγροχημικά: Όπως παραπάνω στις πεδινές περιοχές.
 ΝΑΡΚΕΣ (Μηλιά - Αχλαδιά)
Κατάσταση:
Αναμένεται η τρίτη πτήση του εντόμου την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου.
Οδηγίες:
  • Δεν απαιτείται χωριστή εφαρμογή.
  • Να γίνει καταπολέμηση σε συνδυασμό με το ΦΥΛΛΟΔΕΤΗ ή το ΣΑΝ ΖΟΖΕ.
  • ΜΟΝΟ αν δε γίνουν οι παραπάνω επεμβάσεις και παρουσιάζεται σοβαρή προσβολή, να γίνει καταπολέμηση με
    ΧΛΩΡΠΥΡΙΦΟΣ, ΣΠΙΝΟΖΑΝΤ, ΦΛΟΥΒΑΛΙΝΕΪΤ, ΘΙΑΚΛΟΠΡΙΝΤ, ΦΟΣΜΕΤ κ.ά.:
    • Στις πεδινές περιοχές 16 - 18 Ιουλίου.
    • Στις όψιμες – ορεινές περιοχές 25 - 27 Ιουλίου.
ΚΑΡΠΟΚΑΨΑ-ΑΝΑΡΣΙΑ ΡΟΔΑΚΙΝΙΑΣ
Κατάσταση:
Οι πτήσεις των εντόμων είναι συνεχείς.
Οδηγίες:
  • Συνιστάται η προστασία των καρπών ειδικά στο στάδιο αλλαγής χρώματος.
  • Ειδικά για τις όψιμες ποικιλίες και σε κτήματα που παρουσιάζουν προσβολές, συνιστάται ένα πρόγραμμα κάλυψης, το οποίο υπολογίζεται από την αναμενόμενη ημερομηνία συγκομιδής. Συνιστώνται τρεις εφαρμογές στις 40, 28 και 16 ημέρες πριν τη συγκομιδή.
  • Κατάλληλα αγροχημικά: ΙΝΤΟΞΑΚΑΡΜΠ, ΧΛΩΡΠΥΡΙΦΟΣ, ΧΛΩΡΠΥΡΙΦΟΣ-ΜΕΘΥΛ κ.α.
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Τα αγροχημικά πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις οδηγίες της ετικέττας και με απόλυτη συμμόρφωση στην τελευταία ημερομηνία ψεκασμού πριν τη συγκομιδή.
 

Στα 25 λεπτά/κιλό φαίνεται να προσανατολίζονται οι μεταποιητές όσον αφορά την τιμή του συμπύρηνου ροδάκινου


Σύσκεψη για το βιομηχανικό ροδάκινο συγκαλεί αύριο, Τρίτη 11 Ιουλίου το απόγευμα, ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Γιάννης Δριβελέγκας με την συμμετοχή εκπροσώπων των μεταποιητών αλλά και των ομάδων παραγωγών. Όπως όλα δείχνουν μετά από τις τελευταίες διαπραγματεύσεις και λόγω της έλλειψης προϊόντος, εκτός του γεγονότος ότι θα απορροφηθεί στο σύνολό της η παραγωγή, έχει έρθει η ώρα να ανακοινωθεί και η πολυπόθητη τιμή. Σύμφωνα, με όσα δηλώνουν στον ΑγροΤύπο εκπρόσωποι των παραγωγών θα διεκδικήσουν ελάχιστη τιμή 30 λεπτά το κιλό. Ωστόσο, σύμφωνα με κύκλους των μεταποιητών η τιμή που θα αντιπροτείνουν οι βιομήχανοι θα κυμανθεί στα 25 λεπτά το κιλό. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι σε μια τόσο δύσκολη οικονομική συγκυρία για την χώρα ο κλάδος της παραγωγής και μεταποίησης παρά τα χρόνια προβλήματά του δείχνει να «αντέχει», κάτι το οποίο θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν από όλους τους αρμόδιους ώστε τουλάχιστον από φέτος να τεθούν οι βάσεις για μια πιο υγιή προοπτική.
Υπενθυμίζουμε ότι πέρσι η τιμή για το συμπύρηνο έφθασε στα 0,20 λεπτά/κιλό ενώ οι ροδακινοπαραγωγοί έλαβαν τελικά 0,15-0,17 λεπτά/κιλό. Σύμφωνα με όσα έχει ήδη γράψει ο ΑγροΤύπος τα αποθέματα φέτος στις αποθήκες είναι μειωμένα συγκριτικά με πέρσι. Κυμαίνονται γύρω στους 55.000 με 60.000 τόνους, έναντι των 95.000-100.000 τόνων που ήταν το 2010. 
Επίσης, οι μερικές εκριζώσεις οδήγησαν σε μείωση της φετινής παραγωγής σε 350.000 τόνους, από 400.000 τόνους το 2010, ενώ στη γενικότερη αισιοδοξία συμβάλλει και το γεγονός ότι οι χώρες που απορροφούν τη μεγαλύτερη ποσότητα του προϊόντος, είναι στιβαρές οικονομικά. Βέβαια, υπάρχουν και αρνητικοί παράγοντες και οι σημαντικότεροι από αυτούς, είναι ότι φέτος η τιμή της ζάχαρης είναι διπλάσια από πέρσι, το κόστος για το κουτί της κομπόστας αυξήθηκε κατά 10%, ενώ σε ανοδική πορεία κινήθηκαν ρεύμα και καύσιμα.

Διαπραγματευτική ομάδα

Ο παραγωγός και πρόεδρος της «Αυθόρμητης Κίνησης» ροδακινοπαραγωγών, Νομού Ημαθίας, κ. Τάσος Χαλκίδης μας αναφέρει: «χθες (σ.σ. Κυριακή 10/7) είχαμε μια γενική συνέλευση στην Ημαθία με την συμμετοχή Ομάδων Παραγωγών και βουλευτών της Πέλλας και της Ημαθίας. Αυτό που αποφασίσαμε ήταν ότι οι ομάδες παραγωγών θα πρέπει να στοιχηθούν πίσω από την διαπραγματευτική ομάδα ώστε να έχουμε ένα σωστό αποτέλεσμα. Αύριο το απόγευμα έχουμε συνάντηση στο υπουργείο και θα δούμε πως θα εξελιχθεί». 
Και προσθέτει: «Η πρότασή μας για την τιμή είναι 30 λεπτά το κιλό και πάνω. Δεν θέλουμε να εκμεταλλευτούμε καταστάσεις επειδή φέτος υπάρχει έλλειψη προϊόντος. Εμείς θέλουμε να βάλουμε μια βάση φέτος και για τις επόμενες χρονιές. Θέλουμε να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ αγρότη και βιομηχανίας. Αν δεν υπάρχει βιομηχανία δεν μπορούμε να υπάρξουμε. Όμως αν δεν υπάρχει πρώτη ύλη δεν μπορεί να υπάρξει και βιομηχανία».

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

Κερδοφόρα η καλλιέργεια σαλιγκαριών


Σαλιγκά­ρια γιαχνί, σαλιγκάρια στιφάδο, χοχλιοί μπουρμπουριστοί… ένα θέμα που προκαλεί διαφωνία και διχασμό ιδιαίτερα στους Έλληνες! Στα πρωτοβρόχια τα σαλιγκάρια «ξεμυτίζουν» σιγά – σιγά και προκαλούν συζητήσεις, καθώς είναι ένα θέμα στο οποίο δεν υπάρχει μέση οδός… παρά μόνο άκρα. Ή τα λατρεύεις ή τα σιχαίνεσαι, δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να τα βλέπουν ούτε καν στο δρόμο και άλλοι που όταν βρίσκονται στο πιάτο τους τα θεωρούν έναν από τους εκλεκτότερους και σπανιότερους μεζέδες…
Τα σαλιγκάρια όμως αποτελούν και μια ιδιαίτερα θρεπτική τροφή, καθώς είναι μια εξαιρετικά πλούσια πηγή σιδήρου, ανώτερη και από το κόκκινο κρέας, αλλά και ­πρωτεΐνης, ενώ έχουν και πάρα πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά. Μάλιστα πρόκειται για μια τροφή που οι πρόγονοί μας από πολύ παλιά τα είχαν συμπεριλάβει στη διατροφή τους, ενώ αργότερα οι πιο καλοφαγάδες Ρωμαίοι τα απολάμβαναν μαγειρεμένα με διαφορετικούς τρόπους. Στην Ρώμη άλλωστε τα σαλιγκάρια θεωρούνταν τροφή των ευγενών και για το λόγο αυτό τα εξέτρεφαν σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους των αυλών τους.
Στην Ελλάδα, εκτός από την Κρήτη που είναι πιο εξοικειωμένοι και αποτελούν μια από την κύρια τροφή τους, άλλωστε οι Κρητικοί είναι πρωταθλητές παγκοσμίως στην κατανάλωση τους, τα σαλιγκάρια δεν είναι αγαπητά, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που πραγματικά αηδιάζουν στο άκουσμα και την θέα τους.
Παραμένουν όμως περιζήτητα ως έδεσμα από τους μερακλήδες. Τα γαστερόποδα, κεφαλόποδα μαλάκια με πνεύμονα, αυτή είναι η πλήρη επιστημονική ονομασία τους, ακόμα είναι διαδεδομένα ιδιαίτερα στην Γαλλία και την Ιταλία.

Το πρώτο σαλιγκαροτροφείο στον Αλμυρό
Στην περιοχή «Καραγάτσι» Αλμυρού υπάρχει η πρώτη και μοναδική στην Μαγνησία πρότυπη μονάδα εκτροφής σαλιγκαριών. Ο ιδιοκτήτης της Θανάσης Μασούρας έχει δημιουργήσει σε μια έκταση 500 τ.μ. εκτροφείο σαλιγκαριών που αποτελεί πραγματικό χρυσορυχείο…
Η ιδέα για την δημιουργία της μονάδας προήλθε από την σύζυγό του Θανάση, Αναστασία, με την οποία διατηρεί την μονάδα. Η ίδια κατάγεται από την Μικρά Ασία, όπου τα σαλιγκάρια ήταν κύριο κομμάτι της καθημερινής διατροφής  τους.
«Ψάξαμε στο ίντερνετ βρήκαμε κάποιες πληροφορίες και μετά απευθυνθήκαμε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας γιατί στο τμήμα γεωπονίας, ιχθυολογίας και υδάτινου περιβάλλοντος υπήρχε μια ομάδα φοιτητών που ασχολούνταν με τα σαλιγκάρια. Τα παιδιά και συνεργάτες του Πανεπιστημίου μας βοήθησαν πάρα πολύ στα πρώτα μας βήματα» λέει ο κ. Μασούρας, ενώ τονίζει πως «ακόμα είμαστε σε νηπιακό επίπεδο. Θα αναπτυχθούμε ακόμα παραπάνω αλλά χρειάζεται χρόνος».
Ο κ. Μασούρας εκτρέφει ένας είδος κρητικού χοχλιού που αποτελεί είδος
ερμαφρόδιτο και υποχρεωτικά ετερογονιμοποιούμενο. Τα σαλιγκάρια αυτά γονιμοποιούνται την άνοιξη, νωρίς το καλοκαίρι και στην Ελλάδα και το φθινόπωρο.
Να αναφερθεί εδώ πως στη χώρα μας, η περίοδος συλλογής σαλιγκαριών καθορίζεται με προεδρικό ­διάταγμα από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο, αλλά, κακά τα ψέματα, αυτό δεν ­τηρείται, επιφέροντας και τις ανάλογες επιπτώσεις. Σύμφωνα με μελέτη που ­εκπονήθηκε πρόσφατα από τη Σχολή Γεωπονικών Επιστημών του Πανεπιστη­μίου Θεσσαλίας, από τη δεκαετία του ’80 έως και του ’90 υπήρχε μια σημαντική μεταπρατική βιομηχανία σαλιγκαριών με πολλές εξαγωγές, που σήμερα πια έχει ατονήσει. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, συλλέγονταν 800-1.000 τόνοι χοχλιών (Helix aspersa) το χρόνο, ενώ ­σήμερα με δυσκολία ξεπερνούν τους 150…

Η εγκατάσταση
Η σαλιγκαροτροφία είναι μια ιδιαίτερη παραγωγή που θα πρέπει κάποιος να έχει όρεξη και υπομονή αρχικά, να διαθέτει εδαφική έκταση αλλά και να έχει εξασφαλίσει την υδροδότηση του χωραφιού.
Στο χωράφι πρέπει να υπάρχουν περίφραξη, λαμαρίνες, σύστημα τεχνικής βροχής καθώς και λίπανσης-απολύμανσης, πάσσαλοι, ενώ παράλληλα ο παραγωγός θα πρέπει να προμηθευτεί πιστοποιημένες μάνες, φυτά για διατροφή και πάχυνση όπως μαρούλι, ηλίανθος, κοκκινογούλι, ιταλικό τριφύλλι, ειδικό δίκτυ εσωτερικής περίφραξης και απολυμαντικά.
Από το δεύτερο χρόνο και μετά, το μόνο που πληρώνει ο παραγωγός είναι τους σπόρους ενώ το κύριο μέλημα του είναι το «δρόσισμα» των σαλιγκαριών: θα πρέπει καθημερινά να ποτίζει το εκτροφείο για 10 λεπτά της ώρας. 
Οι υποψήφιοι επενδυτές που θέλουν να δημιουργήσουν εκτροφείο σαλιγκαριών μπορούν να έχουν επιχορήγηση μέχρι και 40%, εξασφαλίζοντας μερίδιο αγοράς ικανό να συντηρήσει μια επιχείρηση και ικανοποιητικές τιμές παραγωγού. Στον εθνικό αναπτυξιακό νόμο στο κεφάλαιο με τις γεωργικές επενδύσεις συγκαταλέγεται και η σαλιγκαροτροφία. Ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να συντάξει μελέτη και να υποβάλει τον φάκελο στην έδρα της περιφέρειας της περιοχής του.
Ως μια εναλλακτική οικονομική δραστηριότητα στην ύπαιθρο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η βιολογική σαλιγκαροτροφία με κλειστά ελεγχόμενα συστήματα εκτροφής. Η σαλιγκαροτροφία αποτελεί για τους κατοίκους της υπαίθρου μια εναλλακτική απασχόληση, είτε ως οικοτεχνία, είτε επιχειρηματικά, εάν οργανωθεί σε σωστή βάση. Η σαλιγκαροτροφία, και ειδικά η βιολογική σαλιγκαροτροφία, με χρήση αυτοχθόνων ειδών σαλιγκαριών μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική οικονομική δραστηριότητα και να συντελέσει στη διατήρηση των αυτοχθόνων ειδών σαλιγκαριών.
Πάντως παρά το έντονο ενδιαφέρον αγροτών για τον κλάδο, εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη εμπειριών, τεχνογνωσίας και τεχνολογίας προσαρμοσμένης στις συνθήκες κάθε περιοχής για την παραγωγή σαλιγκαριών σε κλειστά ελεγχόμενα συστήματα εκτροφής.

Η παραγωγή
Στη φάση της τοποθέτησης των αυγών σκάβουν ελάχιστα χιλιοστά και τα τοποθετούν. Ύστερα από μια περίοδο 20 ημερών το λιγότερο τα σαλιγκαράκια βγαίνουν στο έδαφος.Κάθε σαλιγκάρι γεννάει με περιοδικότητα 15 λεπτών και ολοκληρώνει την γέννηση σε 25 - 30 ώρες. Από κάθε σαλιγκάρι θα έχουμε 80 – 120 αυγά περίπου 3μμ διάμετρο. Το μικρό σαλιγκάρι θα είναι ακριβώς το ίδιο με έναν ενήλικο, μόνο που θα διαθέτει πιο διάφανο καβούκι και το βάρος του θα αυξηθεί πολύ γρήγορα τρώγοντας. Σε 1.000 τ.μ. μπορούν να εκτραφούν τέσσερις τόνοι σαλιγκαριών, ενώ το κάθε σαλιγκάρι γεννά 5 φορές το χρόνο από 95-125 αυγά τη φορά.
Ιταλία και Γαλλία «παρακαλάνε» για σαλιγκάρια
Εχει ερευνηθεί ότι το καθαρό εισόδημα ανά στρέμμα εντατικά καλλιεργούμενης έκτασης μπορεί να φτάσει τα 15.000 ευρώ από το δεύτερο χρόνο και σε ετήσια βάση. Η ανά στρέμμα παραγωγή μπορεί να φτάσει μέχρι και τέσσερις τόνους σαλιγκάρια τον χρόνο. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ο χρόνος διαχείρισης της μονάδας που απαιτείται από τον εκτροφέα είναι ελάχιστος, ενώ εξασφαλισμένη είναι και η πώληση ολόκληρης της παραγωγής.
Ήδη όπως μας λέει ο Θανάσης Μασούρας υπάρχει μεγάλη ζήτηση για διάθεση σε Κρήτη και Κύπρο, Ιταλία και Γαλλία ωστόσο ο ίδιος δεν μπορεί να εξάγει ακόμα καθώς πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση την οποία επεκτείνει σιγά – σιγά.
«Αυτή την στιγμή η παραγωγή που έχω στο μισό στρέμμα δεν φτάνει για να καλύψω την ζήτηση στην Ελλάδα, που να βγω και εξωτερικό. Μόλις μεγαλώσουμε την μονάδα, επεκταθούμε θα πάμε και Ιταλία, Γαλλία και αλλού. Μας ζητάνε αλλά δεν έχουμε τόσα πολλά που θέλουνε», τονίζει ο κ. Μασούρας.
Να αναφερθεί εδώ πως τα σαλιγκάρια πωλούνται περίπου προς 4.50 ευρώ το κιλό στην χονδρική, ενώ αγγίζουν ακόμα και τα 9.00 ευρώ το κιλό στην λιανική πώληση. Προς το παρόν εξάγονται κονσερβοποιημένα και όχι νωπά, παρά το γεγονός ότι η ζήτηση είναι μεγάλη από πολλές χώρες της κεντρικής Ευρώπης, με πρώτη τη Γαλλία, όπου τα σαλιγκάρια -σύμφωνα με το έθιμο- είναι και χριστουγεννιάτικο φαγητό.

Τεράστια διατροφική αξία Τα σαλιγκάρια αποτελούν μια εξαιρε­τικά θρεπτική τροφή, χαμηλή σε θερμίδες. Τα 100 γρ. δίνουν 90 θερμίδες, 16,1% πρωτεΐνες και μόνο 1,4% λιπαρά. Ωστόσο οι τιμές που αναφέρουμε αφορούν τα σκέτα σαλιγκάρια. Ο τρόπος μαγειρέματος μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα λιπαρά και τις θερμίδες. Επιπλέον, τα σαλιγκάρια έχουν πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, ενώ αποτελούν μια πλούσια πηγή βιταμινών, ιχνοστοιχείων και μετάλλων (3,3%), ιδιαίτερα δε σιδήρου (περισσότερο και από το κόκκινο κρέας), καλίου και μαγνησίου.
Το σαλιγκάρι είναι υγιεινό αλλά και θεραπευτικό για πολλές παθήσεις και πωλείται στα φαρμακεία του εξωτερικού, επειδή θεραπεύει ασθένειες όπως έλκος στομάχου, χοληστερίνη, νεφροπάθειες κ.ά. Επίσης, το σαλιγκάρι είναι άοσμο, δε θορυβεί, δε μολύνει το περιβάλλον, αντιθέτως από το κέλυφός του βγαίνει αρκετό ασβέστιο, εμπλουτίζοντας το χώρο στον οποίο ζει.

Εντός Ιουλίου η επιστροφή του αγροτικού πετρελαίου ενώ επίκειται και πακέτο πληρωμών ύψους 160 εκατ. ευρώ για εξόφληση ενισχύσεων


Καλά νέα για τους αγρότες προέκυψαν από την συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης, 7 Ιουλίου, την οποία παραχώρησε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Κώστας Σκανδαλίδης στους δημοσιογράφους. Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο ίδιος μέσα στον Ιούλιο πρόκειται να επιστραφεί ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης των καυσίμων των αγροτών. Ο υπουργός τόνισε ότι έχει υπογραφεί η Κοινή Υπουργική Απόφαση με τους συντελεστές υπολογισμού της επιστροφής φόρου από τα συναρμόδια υπουργεία και ότι μετά τη δημοσίευσή της θα είναι όλα έτοιμα για να δοθεί η εντολή πληρωμής με το συνολικό ποσό να ανέρχεται στα 160 εκατ. ευρώ. Επίσης ο ίδιος παραδέχθηκε ότι «είχαμε δεσμευθεί ότι θα δοθεί μέχρι τις αρχές Ιουνίου», ωστόσο αυτό δεν έγινε εφικτό. Επίσης ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έκανε γνωστό ότι ακόμα και το μηχανογραφικό με τα ονόματα των δικαιούχων είναι έτοιμο. Βέβαια τα νέα για επικείμενες πληρωμές δεν σταματούν στο αγροτικό πετρέλαιο. Σύμφωνα με τον κ. Σκανδαλίδη θα ακολουθήσει τις επόμενες ημέρες πληρωμή 43 εκατ. ευρώ από το εθνικό απόθεμα για τις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές (άρθρο 68) (κάτι που έχει ήδη γράψει ο ΑγροΤύπος) και για τους Νέους Αγρότες.
Επίσης, στο τέλος Ιουλίου αναμένεται η πληρωμή της εξισωτικής αποζημίωσης η οποία θα περιλαμβάνει την εξόφληση (30%) του 2010 και τα υπόλοιπα των ετών 2007-2009.

Ειδικότερα οι πληρωμές που ανακοίνωσε ο υπουργός από 15/7 έως 15/8 είναι οι εξής:

  • Πληρωμή υπολοίπων ενιαίας ενίσχυσης του 2010
  • Πληρωμή του εθνικού αποθέματος και των νέων διακιωμάτων του άρθου 68 του 2011
  • Πληρωμή υπολοίπων της συνδεδεμένης ενίσχυσης Βάμβακος του 2007 και του 2008
  • Πληρωμή πρώιμης συνταξιοδότησης Ιουλίου – Αυγούστου
  • Πληρωμή υπολοίπων εξισωτικής 2007 – 2008 – 2009
  • Εξόφληση το υπόλοιπο 30% της εξισωτικής του 2010
Συνολικά 160 εκατ. ευρώ θα καταβληθούν τις επόμενες ημέρες.

ΚΑΠ και Κοινοτικά κονδύλια

Τέλος να σημειωθεί ότι ο κ. Σκανδαλίδης αναφέρθηκε και στα θέματα της Νέας ΚΑΠ τονίζοντας ότι υπάρχει μείωση των κονδυλίων «αλλά μικρότερη από αυτή που φαντάζονταν κανείς». Στην ανακατανομή των ενισχύσεων επιλέγεται ένα σύστημα το οποίο – σύμφωνα με τον ίδιο – τελικά δεν είναι τόσο αρνητικό όσο θεωρούσαμε αρχικά. «Η μάχη θα δοθεί μέχρι τις αρχές του 2013. Μένει ακόμα να μιλήσουμε για το πρασίνισμα της ΚΑΠ, τους ενεργούς αγρότες κ.α.», δήλωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. 
Και πρόσθεσε: «Η ελάχιστη μείωση για την χώρα μας εκτιμάται ότι θα είναι περίπου στα 3% - 4%, χάνουμε δηλαδή τον χρόνο περίπου 70 εκατ. ευρώ. 
Απαντώντας σε φήμες που ανέφεραν ότι εξαιτίας του Μεσοπρόθεσμου θα μειωθούν τα κοινοτικά κονδύλια, ο κ. Σκανδαλίδης τόνισε ότι «ο Μπαλτατζής δεν υπακούει στον ΕΣΠΑ και θα ολοκληρωθεί ως έχει χωρίς καμία περικοπή».